Na drogach wielkanocnych spotykamy świadków wiary, spotykamy Świętego Marka, o którym Piotr Apostoł w swoim pierwszym liście pisze „Marek jest przy mnie”. To jest to słowo, które mówi o czuwaniu, to słowo mówi o tym, żeby wszystkie nasze troski przerzucić na Niego, na Jezusa, gdyż Jemu zależy na nas.
Oto Marek przekazał nam Ewangelię Piotra. Wsłuchując się w nauczanie pierwszego Apostoła, przekazał jako dobry sekretarz, słowo Dobrej Nowiny, nie tylko gminie w Rzymie, ale Kościołowi powszechnemu, całemu Kościołowi.
Oto zatrzymujemy się we wspomnienie Świętego Marka na nakazie misyjnym: „Idźcie i głoście Ewangelię”. Temu głoszeniu mają towarzyszyć znaki wiary: miłość i jedność. Tej miłości i jedności na co dzień nam brakuje w życiu naszych wspólnot, w życiu naszych rodzin i dlatego potrzeba nam mocy Słowa.
Ewangelista zapisał, że apostołowie poszli i głosili Ewangelię wszędzie.
Ten czas wielkanocny pokazuje nam Kościół apostolski, który zawsze i wszędzie przepowiada Ewangelię. Prześladowany, w więzieniu, na ulicach, przed Sanhedrynem, przed władcami, głosi Ewangelię.
Idźcie i głoście. Słowo nie mówi „idźcie i stójcie”, ale potrzeba nam wziąć udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii i tu Święty Marek pragnie być dla nas pomocą.
ks. Wenancjusz Zmuda
Source: czytanie