„Nieznaczne” nie oznacza „bezsilne”
Przypowieści łączą codzienne życie, jego powtarzalne czynności, uczęszczane miejsca, oglądane sceny z tajemnicą królestwa niebieskiego. Jezus swymi przypowieściami chce sprawić, aby widok ziarnka gorczycy, gorczycznego krzewu lub czynność wypiekania chleba mówiły Jego słuchaczom o Bożej obecności w świecie, o Jego pragnieniu dobra i szczęścia dla każdego człowieka, o sposobach i drogach urzeczywistniania tego królestwa w życiu wierzących. Dlatego pewną trudnością dla współczesnego słuchacza przypowieści jest najpierw zrozumienie obrazu, który dla współczesnych Jezusowi był czymś absolutnie oczywistym. Jednak nie chodzi o napisanie od nowa przypowieści, w których miejskie korki, komputery, praca przy taśmie produkcyjnej, Facebook i X zajmą miejsce pasterza prowadzącego owce czy też rolnika siejącego ziarna pszeniczne. W przypowieściach Jezusa trzeba odnaleźć te wymiary, które nie ulegają nigdy przedawnieniu i połączyć je z naszą codziennością tak, aby ona w każdej chwili naszego dnia przypominała nam prawdy Bożego królestwa.
Dwa obrazy medytowanej dziś Ewangelii łączy myśl, że to co w naszych oczach może wydawać się niewiele znaczące staje się sprawcą wielkiego dobra. Ekonomia Bożego królestwa nie opiera się na proporcjonalnych relacjach pomiędzy kapitałem zainwestowanym oraz oczekiwanym zyskiem. Budowanie królestwa jest owocem wewnętrznej, niedostrzegalnej energii zawartej w słowie głoszonym przez Jezusa i w słowie Bożym głoszonym przez Kościół. Słowo przyjęte szczerym sercem dokonuje przemiany ludzkiego serca i ludzkich relacji, budując wspólnotę wierzących, która staje się schronieniem dla podniebnych ptaków oraz chlebem dla rodziny i dla wszystkich zgłodniałych. Medialna kultura uwodzenia milionów oraz liczeni w dziesiątki i setki tysięcy ci, co podziwiają bohaterów społecznościowych mediów zaciemniają prawdę o przekształcającej mocy słowa Bożego. Dla dzisiejszego świata liczy się „siła wielkich liczb”. A jednak Boże królestwo buduje się nie milionami „folołersów”, ale słowem Boga, które przekształca wewnętrznie człowieka. Jest to najczęściej „drobne” słowo przebaczenia, nadziei, miłości, Bożej obecności. Jednak czy ja wierzę w moc ziarnka gorczycy i chlebowego zakwasu?
ks. Maciej Warowny
Source: czytanie