Kilka dni temu jechałem po zmroku autem na kolejne rekolekcje. Nagle, kątem okaz zauważyłem pomarańczowy błysk przy lusterku od strony kierowcy, sugerujący, że ktoś mnie wyprzedza. Ale nikt nie wyprzedzał… Takie sytuacje budzą zwykle moją czujność. I rzeczywiście… Dwa kilometry dalej napotkałem na drodze wlokący się traktor z zupełnie nieoświetloną przyczepą. W takich chwilach dziękuję Aniołowi Stróżowi…
Powie ktoś – banał, przypadek, żaden cud… Wiecie, jeśli wierzymy, że świat duchowy jest realny (może nawet realniejszy niż nasz, materialny – bo wieczny i nieprzemijający), to rzeczywiście przejawy troski ze strony naszego Boga nie są żadnym cudem. Są po prostu czymś najnaturalniejszym na świecie. A z drugiej strony… Są absolutnie cudowną interwencją w nasze życie Tego, który zna czasy i chwile i w pełni panuje nad rzeczywistością. Takich „cudów – nie cudów” jest w codzienności całe mnóstwo…
Aniołowie Stróżowie… Jeden z przejawów cudownej troski Boga. Dzisiejsze słowo może być nieco mylące. Może sugerować, że te duchy niebieskie zajmują się wyłącznie dziećmi. Wszak one wymagają szczególnej troskliwości i to właśnie dzieci zwykle stykamy z nadprzyrodzonością za pomocą prostych słów – Aniele Boży, stróżu mój… Ale co z nami, dorosłymi? Czy my już nie potrzebujemy troski i wsparcia? Czy my wyrośliśmy z aniołów? Czy ich rola się zakończyła? Otóż nic bardziej błędnego… Często potrzebujemy ich pomocy bardziej niż dzieci… Bo ich wybory i decyzje nie mają zwykle tak znaczących konsekwencji, jak nasze. A niejeden raz czujemy kompletną bezradność wobec życia i jego spraw. Wtedy warto sobie przypomnieć… Może pomarańczowa kontrolka przy lusterku, może kamyk w bucie, który zmusił cię do zatrzymania się przed wejściem na jezdnię tuż pod pędzący samochód, może wspomnienie twojej babci, która cieszyła się twoją wizytą odkładając Różaniec, z którym się właściwie nigdy nie rozstawała… Czytaj rzeczywistość. Ona jest przeniknięta nadprzyrodzonością. A gdy przyjdzie czas, zaśpiewają nam – anielski orszak niech twą dusze przyjmie, uniesie z ziemi ku wyżynom nieba… To będzie piękne spotkanie!
o. Michał Nowak OFM Conv
Source: czytanie