Kto poznał myśl Pana? Kto był Jego doradcą?
Mądrość i wiedza Boga – niezgłębiona, zadziwiająca, zaskakująca.
Oto razem z Jezusem wędrujemy po północnych krańcach Izraela. Jesteśmy przed Cezareą Filipową, można powiedzieć. Wpatrujemy się w to miasto poświęcone boskiemu Cezarowi. Dynastia herodiańska wiedziała, jak się wkupić w łaski Rzymu, który był daleko, a który potrafił mocną ręką trzymać Ziemię Świętą i rozdawać korony tak, jak chciał.
Oto stajemy jakby w panoramie Cezarei Filipowej, żeby otrzymać pytania od Jezusa: kim jest dla ludzi, kim jest dla nas – uczniów? Dla ludzi – można powiedzieć, że zebrane są opinie, szczególnie Heroda Antypasa o Jezusie, który po śmierci Jana Chrzciciela widział w Nim postać proroka, którego zgładził. Ale w tej gorączce mesjańskiej jest oczekiwanie na Eliasza, na jego przyjście, na Jeremiasza albo też na jednego z proroków. Gorączka mesjańska to gorączka prorocka, czekanie na głos od Boga, na słowo żywe.
Jezus jest bardzo dobrym nauczycielem. To jest nie tylko zebranie informacji, wiedzy, jaką posiadają uczniowie – On dąży do bardzo osobistej relacji. Nie wystarcza, to, co inni mówią o Jezusie. Pytanie jest mocne: kim Jezus jest dla mnie? Panem i Mesjaszem, jedynym Zbawicielem. Mesjasz, Syn Boga żywego, staje pośród nas.
Oto jesteśmy świadkami, jak Piotr, Skała, Opoka otrzymuje klucze Królestwa. To jest to podobieństwo do Szebny z proroctwa Izajasza: „Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu”.
Klucznik domu – ten, który otwiera, zamyka nie tylko drzwi, ale ważne sprawy, który ma władzę. I oto ta władza też nade wszystko polega na służbie, na służbie Królestwu, na służbie Mesjaszowi.
Te wydarzenia, które dzieją się w Cezarei Filipowej, czytane w kluczu Przemienienia Pańskiego, są okraszone zapowiedziami Męki. Od tych dwóch wydarzeń – od Cezarei Filipowej i od Góry Przemienienia – Jezus zaczyna schodzić z północnych krańców Izraela i bardzo świadomie idzie ku Jerozolimie, aby zrealizować plan Ojca, aby to wszystko się zadziało, abyśmy mieli życie prawdziwe, abyśmy razem z Piotrem dzień po dniu mieli odwagę wyznawać: Jezu, Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego, Ty jesteś moim Zbawicielem.
ks. Wenacjusz Zmuda
Source: czytanie