W każdym człowieku mieszka prorok. Ten prorok nie wróży z fusów, nie rozkłada kart, nie przepowiada przyszłości. Ten prorok w tobie mówi tobie o tobie. Mówi tobie o twoim życiu w imieniu Boga. Tłumaczy tobie ciebie po Bożemu, zgodnie z Jego kochającym sercem. Bo ty jesteś wylaniem serca Boga. Wziąłeś się z tego wulkanu miłości.
Mieszka w tobie ten cudowny prorok. On podpowiada, szepce ci na ucho, miłosnym szmerem zwraca się do twojego serca. Łagodnie przekonuje cię o miłości Ojca i ze względu na nią podpowiada rozwiązania, właściwe wybory, bezpieczne drogi i kierunki do obrania. Delikatnie nakłania, zaprasza, z wrażliwością i zrozumieniem dla twojego rytmu i rozwoju, objawia tobie Bożą wolę, która nie zostaje tobie narzucona, ale zaproponowana, podarowana.
A ja, tak często i uparcie buduję wewnątrz siebie grobowiec dla mojego proroka. W imię mojej samodzielności, dorosłej samowystarczalności zatykam usta mojemu prorokowi, knebluję go, krępuję powrozami mojego egoizmu, mojej wygody, zgody na bylejakość życia i… grzebię go żywcem.
Biada mi, kiedy to robię! Biada mi, bo sam pozbawiam siebie największego piękna, którym jest zasłuchanie w miłosne wyznanie Boga.
o. Maciej Sierzputowski CSSp
Source: czytanie