Jak bardzo ta Ewangelia jest o człowieku. Każdym człowieku. O mnie na pewno…
„Biada wam (…) bo podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwa”. Dokładnie… Wszyscy mamy formę grobu. Na zewnątrz wymyta, wypolerowana, wymuskana płyta nagrobna, z najbardziej udanym zdjęciem, i wzniosłymi napisami. Twój aparat reprezentacyjny. To, co możesz pokazywać na zewnątrz. Co zostanie łaskawie przyjęte, zaakceptowane. Każdy z nas puszcza nieustannie zwiastuny samego siebie. Krótkie, umiejętnie zestawione najlepsze sceny z filmu o sobie. Żeby tylko się zainteresowali, żeby nie przeszli obojętnie, nie odrzucili, nie wyśmiali.
Ciągłe czyszczenie nagrobnej płyty. Nieustanny wysiłek wybierania odpowiedniej maski. Ciągła gra i udawanie.
A wewnątrz? Wszystko to, czego nie możesz nikomu pokazać. Tego się nauczyłeś. To zostało ci wpojone. Uwierzyłeś, że musisz grzebać żywcem to wszystko, co w tobie słabe, kruche, nieporadne, to, co zawsze wytykane było palcami, to, co wyśmiewali i z czego drwili. Pogrzebałeś to wszystko i robisz to nieustannie. Dusisz i tłamsisz swoją wrażliwość, kruchość, bezradność. Uważasz to wszystko za niewłaściwe, za błędne. Grzebiesz żywcem swoją słabą część. Jesteś grobem samego siebie. Grobem pobielanym, który z zewnątrz wygląda pięknie, lecz wewnątrz…
Chrystus stoi przed tobą jak przed grobem swojego ukochanego przyjaciela Łazarza. Stoi głęboko wzruszony, z oczami pełnymi łez. I mówi: „Odsuńcie ten kamień!”. Nie interesuje mnie ta płyta, jej blask i czystość. Nie interesują mnie zwiastuny, piękne historie. „Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!”. Chodź do mnie moja Ukochana Nędzo. Chodź, moja Umiłowana Słabości, Kruchości i Bezradności. Chodź Cudowna Wrażliwości. Chodź do mnie!
„Chrystus w Tobie, to nie jest to, co bezskutecznie chcesz uwielbiać, ale właśnie to, co w Tobie jest najgorsze. I Chrystus prosi, abyś przebaczył temu najgorszemu w Tobie, bo zarazem przebaczasz Jemu, który wisi rozpięty w Tobie na krzyżu człowieczeństwa” – Tomasz Merton
o. Maciej Sierzputowski CSSp
Source: czytanie