Oni wszyscy są w tym dokładnie tacy sami. Wszyscy jesteśmy w tym tacy sami.
Dziesięciu oburza się na Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, że ośmielili się poprosić Jezusa o pierwsze, najbardziej zaszczytne i wpływowe miejsca w Jego chwale. Oburzenie pozostałych wydaje się jak najbardziej słuszne, pożądane wobec tej bezczelnej prośby. Oburzenie wręcz święte, którym płonie ktoś, komu na sercu leży prawdziwe szczęście drugiego człowieka, brata, który obiera niewłaściwa drogę. Oburzenie, które jest gorliwym zabieganiem o świętość brata.
Hm, na pewno? Dziesięciu oburza się w ten sposób? Nie! Oni są w tym wszyscy tacy sami. To oburzenie ma swoje źródło w zazdrości, w niezdrowym współzawodnictwie, wyścigu o stołki. Oni się oburzają, bo tych dwóch się wyrwało, bo uprzedzili pozostałych, bo wyrazili to, czego wszyscy chcieli: potrzebę władzy, dominacji, zaszczytów, tytułów, pozycji, szacunku, bycia w centrum uwagi, posiadania… Oni są w tym wszyscy dokładnie tacy sami… tak jak każdy z nas… tak, jak ja…
o. Maciej Sierzputowski CSSp
Source: czytanie