Czas Wielkiego Postu to czas wielkiego wyznania miłości. Bóg wyznaje miłość człowiekowi. Wyznaje miłość tobie. Z dzisiejszej Liturgii Słowa to wyznanie miłości wylewa się w niezwykłej obfitości. Rozlewa się pragnąc poruszyć każde serce. Prorok Joel mówi tobie o Bogu, który jest litościwy, miłosierny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę. On lituje się nad niedolą, nad każdą twoją niedolą. Dlatego możesz zwrócić się do Niego z tym wszystkim, co czujesz, co przeżywasz. Możesz dać Mu twoje rozdarte, poranione serce. To jest czas Wielkiego Postu (por. Jl 2, 12-18).
Święty Paweł, w imieniu Chrystusa, z głębokiej intymnej więzi z Nim, prosi… prosi ciebie: „Pozwól, żeby Bóg pojednał cię z Sobą” (dokładnie tak mówi tekst grecki). Bóg pragnie ciebie. Pragnie przytulić cię do serca. Ty jesteś PRAGNIENIEM Boga! On tak ciebie ukochał, że grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu, swojego jedynego Synka, Jezusa. On, z miłości do ciebie, stał się każdym twoim grzechem. Nie tylko wziął go na siebie, ale stał się nim. Każdą twoją zazdrością, zawiścią, nieczystością. Każdą rywalizacją, kłamstwem, krętactwem. Każdym oszustwem, oszczerstwem, krytykanctwem… On się tym wszystkim stał (por. 2Kor 5,20-21). Ty jesteś tak kochany. Jesteś tak kochany w twojej głębi, w twoim duchu, w sekrecie twojego wewnętrznego sanktuarium, twojej izdebki. To jest Wielki Post, czas wielkiej intymności z Bogiem. Czas wielkiego wyznania miłości.
Pozwól Bogu, aby pojednał cię z Sobą… Pozwól, aby cię tak ukochał…
o. Maciej Sierzputowski CSSp
Source: czytanie