„Podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju”.
Taki powinien być Kościół. Takie powinny byś wspólnoty. Nie pozamykane w zakrystiach, dusznych salkach, kaplicach. Nie zagmatwane i zaplątane w snucie mądrych planów duszpasterskich. Nie oczekujące, aż się ludzie pojawią i narzekające na cały świat, kiedy nikt nie przychodzi. Nie pozamykane w swoich enklawach, zakiszone w własnym sosie, uciekające przed światem i ludzką nędzą.
Ale… rzucone jak sieci, z impetem miłości w ten świat, z jego rzeczywistością, słabością, grzechem, brudem. Sieci zagarniające ludzi wszelkiego rodzaju, zakochane w człowieku, w każdym człowieku. Sieci kochające i dające miejsce każdemu grzesznikowi, ale nie grzechowi! Sieci łowiące nie przemocą, siłą, ale uwodzące pięknem autentycznej miłości. Pociągające pięknem Chrystusa, który kocha każdego człowieka nie ze względu na coś, ale pomimo wszystko.
Jakiego Kościoła chcesz?
Jaki Kościół budujesz?
o. Maciej Sierzputowski CSSp
Source: czytanie