Dlaczego akurat dziecko? Nie chodzi o to, by w sposób infantylny przyjmować Ewangelię i w swoim rozwoju duchowym pozostawać na poziomie dziecka – jego emocjonalności i języka. Jest jednak w postawie dziecka coś, co przystaje do Jezusowego stylu życia. Tym elementem jest głębokie zaufanie Ojcu. Jezus sam powiedział, że Syn nie mógłby nic czynić sam z siebie, gdyby nie widział Ojca czyniącego (J 5, 19). Pokarmem dla Jezusa jest pełnienie woli Ojca, a naturalną konsekwencją jest zasłuchanie się w Ojcowski głos i zapatrzenie w Jego Oblicze. Dziecko z jego zaufaniem do dorosłych, zwłaszcza do rodziców, z jego zapatrzeniem w twarz ojca i matki staje się w życiu ludzi ikoną, konkretnym wyrazem tego, co to znaczy zaufać Ojcu na wzór Jezusa Chrystusa.
Przywykliśmy do tego, aby wołać o Bożą pomoc w sytuacjach, w których przestajemy sobie radzić, w sytuacjach, które zdają się nas przerastać. Samo w sobie nie jest to błędem. Jednak Jezus pokazuje nam działanie oparte o zdecydowanie głębszą relację. Wola Ojca i Jego towarzyszenie jest wcześniejsze niż jakiekolwiek działanie ze strony Syna. Ojcowska wola i Jego obecność jest nie tylko czymś, co Syna wspiera w trudnych momentach, ale wręcz wyprzedza Go i prowadzi na każdym kroku. Jezus wyrusza i podejmuje określone działania, dlatego, że ufa Ojcu. Pozwala się Ojcu prowadzić w najdrobniejszych aspektach swego życia wierząc, że Ojciec chce dla swego jedynego Syna tego, co najlepsze.
Konsekwentnie w Królestwie Bożym największy jest ten, kto uwierzył, że Ojciec ma dla jego życia wspaniały plan zbawienia i świętości i ten, kto potrafi z największym zaangażowaniem przylgnąć do woli Ojca prowadzącej go po tej drodze. Dać się prowadzić przez Ojca w niebie nie jest znakiem niedojrzałości, ale owocem wiary i głębokiego duchowego rozwoju. Ojciec w niebie nie jest dodatkiem do naszego życia, ale jego źródłem i celem. Nasza wiara w to, że Ojciec chce dla każdego swego dziecka tego, co najlepsze pozwala nam przyjąć postawę posłuszeństwa, zgody na Boże prowadzenie i przez to stać się wielkimi w Jego Królestwie.
ks. Adam Łuźniak
Source: czytanie