Jezus zmierza do Jerozolimy. Po drodze spotyka bogatego młodzieńca, który nie potrafi oderwać się od tego, co posiada. Apostoł Piotr zauważa to: „Oto opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą. Cóż więc otrzymamy?” Co otrzymają zatrudnieni w winnicy Pana?
Winnicą Pana jest dom Izraela.
Oto zaproszeni przez Izajasza, żeby szukać Pana.
Żeby szukać Tego, który jest blisko tych, którzy Go wzywają.
Żeby całym życiem wyznawać: „Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus”. Zaproszeni, żeby uważnie słuchać słów Ewangelii. Historia gospodarza, który o różnych porach dnia wychodzi, żeby w swej winnicy zatrudnić robotników. Ze wszystkimi umawia się uczciwie o denara, bo jest dobry, bo pragnie, żeby zatrudnienie w winnicy otrzymali wszyscy.
Historia rozpoczyna się około godziny szóstej rano. Kolejni robotnicy zatrudnieni są o dziewiątej, o dwunastej, o piętnastej i o siedemnastej. Ci ostatni pracują jedną godzinę, ale ze wszystkimi Pan winnicy umawia się o denara. Ze wszystkimi z nas Jezus umawia się o denara życia wiecznego, o życie na wieki.
Można tę historię przyrównać do historii naszego nawrócenia. W którym momencie mojego życia usłyszałem słowo Dobrej Nowiny, w którym momencie naprawdę to słowo przyjąłem z wiarą?
Czasami jest to od domu rodzinnego, czasami jest to w momencie, gdy rozpoczynam dorosłe życie, a czasami jest to w chwili, której za chwilę mogę stanąć nad grobem.
Umawiać się z Panem o denara życia wiecznego. Przyjąć ten dar. Przyjąć ten dar jako ten, który bierze udział w przygodzie nawrócenia. Przyjąć ten denar życia wiecznego i nie szemrać, że miłosierdzie Boże jest nie tylko dla mnie, ale także dla drugiego.
ks. Wenancjusz Zmuda
Source: czytanie