„Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.” Uwierzyć na słowo, jak uczynił to w ewangelii setnik, uwierzyć wezwaniu proroka Jonasza jak się to zdarzyło w życiu Niniwitów, zachwycić się mądrymi słowami Salomona, jak pogańska królowa Saby. Często niepokoi nas pokusa domagania się znaku, by uwierzyć i okazać większe zaufanie Bogu. Trochę jak Apostoł Tomasz, który na świadectwo współbraci z grona Dwunastu o zmartwychwstałym Panu odpowiada – „jeśli nie zobaczę, nie uwierzę”. A Jezus zaprasza nas dziś do zaufania Jego słowom, bo niosą one większą moc niż wołanie Jonasza, czy mądrość Salomona. To są słowa mające zdolność przemiany ludzkiego serca i życia, jeśli tylko napotkają postawę przyjęcia i bezwarunkowego zaufania.
Przez prowokacyjne przywołanie mieszkańców Niniwy i królowej Saby, pogan, ludzi spoza Izraela, a nawet – jak Niniwici – jego wrogów, Jezus zawstydza swoich rozmówców in wskazuje im właściwy kierunek duchowego wzrostu – od zaufania słowu Jezusa do właściwego rozumienia oglądanych znaków. Z drugiej strony Jezusowy komentarz pojawia się ze względu na nas i działa jak pytanie skierowane do każdego z wierzących: czy rzeczywiście ufam Jezusowemu słowu i przyjmuję je bezwarunkowo, czy raczej chcę dyktować Panu warunki domagając się szczególnych znaków Jego opieki, by choć trochę Mu zaufać.
Prostota, z jaką po nawróceniu przyjmuje Ewangelię wielu ludzi, którym życie legło w gruzach, zawstydzać może ochrzczonych, którzy uważają się za sprawiedliwych i spełniających wszystko, co składa się na praktyki pobożne. Ostatecznie wszyscy jesteśmy równi wobec Boga, wszystkim dany jest znak Jonasza, dar Jezusowego Zmartwychwstania i Jego żywa obecność w Kościele. Jezus nieustannie w Kościele głosi Słowo i zaprasza do wiary w to Orędzie. Jeśli mam otwarte serce, to Słowo zachowa swą moc wobec mnie, niezależnie od wielkości znaków od Boga albo ich pozornego braku. Jeśli chcę Bogu stawiać warunki, to żaden znak, nawet Zmartwychwstanie Pana, nie będzie wystarczająco spektakularny, by przekonać mnie do Ewangelii.
ks. Adam Łuźniak
Source: czytanie