Jezus objawia tajemnicę swojego odejścia, które nie jest klęską, lecz warunkiem koniecznym do posłania Parakleta – Ducha Świętego. Ceną za ten dar jest krzyż i śmierć Chrystusa, dlatego Jezus zapewnia uczniów, że Jego odejście jest dla nich pożyteczne.
Słowo „Paraklet” w dosłownym tłumaczeniu oznacza „adwokata” lub „obrońcę”, co nadaje misji Ducha Świętego charakter sądowniczy. Jednak działanie tego Bożego Adwokata jest paradoksalne: nie zaczyna On od zapewniania nas o naszej niewinności, lecz Jego pierwszą misją jest przekonanie nas o grzechu. Jest to forma najgłębszej obrony człowieka przed nim samym – przed pychą i złudnym przekonaniem o własnej nienaganności, które mogłoby nam strasznie zaszkodzić. Duch Święty nie czyni tego, by nas przetrącić lub zniszczyć, lecz by doprowadzić nas do miejsca rozgrzeszenia i wewnętrznej jedności, uświadamiając nam korzeń zła.
Równocześnie Duch Święty przekonuje świat o sprawiedliwości i o sądzie. Przekonanie o sprawiedliwości objawia prawdę o tym, że odkupienie człowieka już się dokonało i zostało przypieczętowane powrotem Syna do Ojca. Z kolei prawda o sądzie przynosi niezwyciężoną nadzieję, ogłaszając, że władca tego świata został już osądzony, a zło zostało ostatecznie przełamane przez triumf miłości na krzyżu.
Boże działanie sięga samego dna ludzkiej nędzy, aby poprzez prawdę o naszych winach, wyprowadzić nas ku wolności dzieci Bożych i radosnemu świadectwu wiary.
o. Marcin Ciechanowski OSSPE
Source: czytanie