Modlitwa Jezusa jest dla świętego Łukasza w Ewangelii tematem, na który zwraca on szczególną uwagę. W dzisiejszym fragmencie tekstu odkrywamy, że Jezus udaje się na przedłużoną rozmowę z Ojcem ponieważ zbliża się bardzo ważny moment w publicznej działalności Pana – wybór grona Dwunastu. Będą oni odtąd wezwani, by towarzyszyć Jezusowi i być świadkami Jego słów i czynów.
Wybór każdego z Apostołów jest owocem szczególnego rozeznania, w którym modlitwa Jezusa odgrywa istotną rolę. Pan Jezus rozmawia z Ojcem, by poznać Jego wolę i działać zgodnie z nią w realizacji zbawienia. Możemy z tej sceny odczytać fakt, że każdy z Apostołów ma swoje miejsce w Bożym planie wobec Kościoła, ma to miejsce nie tylko w przypadku Szymona nazwanego Piotrem, ale także Judasza i każdego innego wymienionego z imienia Apostoła. Tych Dwunastu będzie odtąd miało misję stać po stronie Jezusa, będą utożsamiani z Panem i rozpoznawani jako Jego grupa, Jego towarzysze.
W wybranych dzisiaj Dwunastu widzimy początek Kościoła, są to pierwsi Świadkowie, którzy nawiążą szczególną relację ze Zbawicielem i zaniosą to doświadczenie do innych. W planie Ojca wobec świata mają miejsce nie tylko powołani dziś najbliżsi towarzysze Jezusa, ale także ci, którzy dzięki ich świadectwu uwierzą w Niego i zawierzą Mu swoje życie. Na modlitwie trwającej całą noc Jezus rozmawia z Ojcem także o nas, ludziach kolejnego pokolenia Kościoła. Tak jak żaden z Uczniów nie był przypadkowo dobraną osobą, ale człowiekiem z powołania, z określoną przypisaną mu misją, tak samo dziś Jezus osobiście zaprasza nas do życia w Kościele. Pan zna nas po imieniu. Każdego powołuje indywidualnie i obdarza szczególną misją. Jej treścią jest najpierw świadectwo o osobistym spotkaniu Pana. Później dotyczy ona także mówienia o tym, co od Pana usłyszeliśmy i czego Pan dokonał uzdrawiając nasze serca.
ks. Adam Łuźniak
Source: czytanie